‘’Dubbelgevouwen met mijn kont als eerste werd ik geboren. Mijn vader zal wel hebben staan huilen, maar dan wel achter een muurtje waar niemand hem kan zien. Geboren in een gezin met drie mannen en een vrouw. Papa zorgde voor het geld, mama voor de kinderen. Huilen, dat deed eigenlijk niemand. Kwetsbaarheid? Dat kennen we niet. 

‘’Het is niet zozeer dat ik als man mijn gevoel niet kan toelaten omdat ik een man ben, maar wat zou het anders zijn geweest als ik een zusje had, of als mijn vader niet de baas in huis was omdat hij voor het geld zorgde.

‘’We zijn wel allemaal zittende plassers geworden, omdat we van mijn moeder zelf het toilet schoon moesten maken. (Dit lijkt tegenwoordig een opoffering van je mannelijkheid te zijn, maar staand plassen is eigenlijk best wel goor, thanks mama)

‘’Waaruit is mannelijkheid gebouwd? De man die ik ben heeft in ieder geval veel met mijn opvoeding te maken, mijn voorbeelden. Het daarin mee gaan, of juist er vol tegenin. Die voorbeelden kunnen met de tijd veranderen, we zijn er nog niet, maar het komt wel goed.''