In de documentaire performance Heartbeats maakt Nastaran Razawi Khorasani zich een voorstelling van het onvoorstelbare: onze eindigheid. Ze geeft een podium aan het verhaal van Dian Sahertian-Boers en haar strijd tegen een ongeneeslijke ziekte.

De gesprekken tussen Dian en Nastaran vormen de basis van Heartbeats; een voorstelling over onze relatie tot de dood en het taboe eromheen. Dians woorden, het licht en de muziek volgen een eigen hartslag in een voortdurend veranderende ruimte die een wereld voorbij de dood verbeeldt.

Nastaran: “In dit leven, dat zo gevormd wordt door ideeën over groei en maakbaarheid, is er weinig ruimte voor het onvermijdelijke einde. Is mijn eigen angst om te sterven een angst voor het grote Niets? Op zoek naar antwoorden, ontmoette ik haar.”

Samen met het team achter haar succesvolle voorstellingen Songs for no one en This is not a dance maakt Nastaran een documentaire, fysieke en beeldende performance. 

Bij deze voorstelling is er Engelse boventiteling.