Als je de polderweg afsjokt, kom je bij het huis. Je mag er 80 rijden, anders komt hier niets op tijd aan. Op een dag rijdt een vrachtwagen daar een jong meisje dood.
Sindsdien is het stil op Flatland. Een vader doolt door de maisvelden, een moeder verstopt zich op de wc en de ovenschotels van de buurvouw stapelen zich op. De dochter zoekt een redmiddel voor haar ouders, vergezeld door de enige die nog in volzinnen tegen haar praat: Dr. Phil.
Isabel Schoonbeek speelt FLATLAND, een eigenzinnige theatersolo vol knullig menselijke personages en hun strijd tegen de werkelijkheid. Een ode aan The Dr. Phil show, rouwen in gure polderwind, troost met een vieze vaatdoek én naaktslakken als sluimerend verdriet.
"De trefzekere, poëtische tekst van actrice Isabel Schoonbeek toont op prachtige wijze de volwassen veerkracht van een jong kind, dat haar verdriet erkent maar weigert erin vast te draaien."
"Isabel Schoonbeek maakt indruk met een prettig onconventionele solovoorstelling over rouw. Door de sterke beelden die de tekst oproept en de continue personagewisselingen is de solo verrassend dynamisch."
concept, tekst en spel Isabel Schoonbeek muziek Bram Schouw (Studio Solo) spelcoach Romijn Scholten campagnebeeld Keith Montgomery scenefotografie Moon Saris producent Bureau Pees coproductie Bloos, De Verkadefabriek met dank aan Jorg van den Kieboom, Loek de Bakker, Karavaan, Janivo, Gemeente Alkmaar, Mariëlle van der Laan (Praktijk Zilveren Maan), Wolk letteren
Isabel Schoonbeek (1999) staat als maker het liefst zelf op de vloer. In 2020 studeert ze cum laude af aan de Fontys Academy of the Arts in Tilburg, zonder voorstelling, want: coronapandemie. De korte film die ze dan wèl maakt, als alternatief, is voor Bureau Pees alle aanleiding om haar in huis te halen. Hier maakt ze alsnog de productie WEI en werkt ze mee aan COMING SOON. Isabel zit bij de vierde lichting van WOLK, Talenthub voor schrijvende makers. In 2025 maakte Isabel een locatie-versie van FLATLAND bij Winterkaravaan.
Isabel maakt dromerig-absurde solo’s met een rauw randje. Met haar fysieke spel en rijke verbeelding trekt ze met groot gemak de bezoekers haar unieke universum binnen. Zoals in haar eerdere solo Donna - de reconstructie van een deurpost, een tandenknarsende trip over pleinvrees. “Isabel is een boeiende speler, die met kleine tics of subtiele blikken hele werelden doet vermoeden.” (Theaterkrant)
