THIS IS FUCKING CHAOS van Annica Muller is gebaseerd op haar afstudeervoorstelling This Ain’t Fucking Paris (2015), maar dan 10 jaar later met een geheel nieuwe invulling. Met de levenservaringen en kennis van nu wordt de inhoud rigoureus herschreven. A work in progress over het persoonlijke engagement en de ironie van Muller. Hierin onderzoekt ze het thema chaos, van interne onrust tot aan crises op het wereldtoneel. Ze neemt het publiek mee in haar zoektocht naar zingeving, houvast en hoe mens te zijn in deze tijd. Daarmee maakt Muller de cirkel rond en sluit af waar het allemaal mee begonnen is.
In THIS IS FUCKING CHAOS brengt Muller een eigenzinnig genre ten tonele: ‘Stand up Dramedy’. Humor is niet alleen haar voertuig, ze gaat op zoek naar de remedie van comedy.
Duik in een ware stroomversnelling waarin wereldproblematiek genadeloos wordt afgewisseld met dagelijkse obstakels. Zin en onzin lopen in elkaar over, met snelle schakels en onverwachte wendingen.
Een levensverhaal in de vorm van een bouquetreeks-roman, een levensechte begrafenisspeech en vuige dramatische rapsongs. Met flashforwards naar het jaar 2125 - waarin de 135 jarige Muller aan zelfreflectie doet en ondertussen flink uithaalt naar de tijdgeest van nu - en uiteraard vele performatieve intermezzo’s.
Maker/performer Annica Muller tekstbegeleiding Kees Roorda regie assistent Godelieve Meijers techniek Jasper Kayser fotografie Casper Koster M.d.a. Anne Maaike Mertens, Nina-Elisa Euson, HNT, Frascati Theater, Theater Vrijburcht
In het werk van Annica Muller, afgestudeerd aan de acteursopleiding HKU in 2015, staat de zoektocht naar zingeving centraal. Vanaf haar afstudeervoorstelling verweeft ze persoonlijke betrokkenheid met de vaak ongehoorde verhalen van anderen, waardoor nieuwe, gedeelde narratieven ontstaan. Haar werk overschrijdt zowel de grenzen tussen fictie en documentair theater als die tussen maker en publiek. Haar werk is uitdagend en ontwapenend. Met humor en relativering doorbreekt ze taboes en opent gesprekken over complexe en beladen onderwerpen. Spiritualiteit en banaliteit lopen hand in hand in haar voorstellingen, waardoor zowel de schoonheid als de complexiteit en lelijkheid van het leven zichtbaar worden. Haar werk nodigt het publiek uit tot bewustwording, vervoering, verandering en verbinding. Mullers afstudeervoorstelling This Ain’t Fucking Paris (2015) markeerde haar entree in het werkveld. Tien jaar later volgde een radicale remake, THIS IS FUCKING CHAOS (2025), met tekstbegeleiding van Kees Roorda.
