In De Stille Vrouw geeft actrice en theatermaker Dilan Yurdakul een stem aan haar grootmoeders – de eerste generatie migrantenvrouwen. Vrouwen die hun thuisland achterlieten, in stilte een nieuw bestaan opbouwden en zelden over hun verlangens, verdriet of kracht spraken. Ze droegen veel, zwegen vaak en bleven op de achtergrond. Wat zeggen de verhalen van onze grootmoeders over ons leven nu?
Op poëtische wijze verweeft Dilan de stemmen van deze ongehoorde vrouwen met haar eigen zoektocht: wat voor een vrouw is zij? Hoe vrij is zij als vrouw van nu? Welke keuzes maakt ze – en wat draagt ze nog mee uit het verleden? Een persoonlijke en openhartige zoektocht naar wat verloren ging en wat behouden bleef.
Geboren in Nederland vraagt Dilan zich af: Wat draag ik nog van hen in mij? Wat is bewust of stilzwijgend doorgegeven? Hun verhalen worden voelbaar in een persoonlijke en indringende voorstelling over vrouw-zijn, niet gezien en niet gehoord zijn, afkomst en de erfenis van onverwerkt leed.
Na Door de schaduw heen en Alter duikt Dilan dieper dan ooit in haar persoonlijke geschiedenis. Ze laat zien dat wat niet wordt uitgesproken, niet verdwijnt – het wordt doorgegeven. Met De Stille Vrouw brengt Dilan een eerbetoon aan de vrouwen die zwegen, maar van wie de stilte tot op de dag van vandaag klinkt.
Deze voorstelling heeft Turkse en Engelse boventiteling.
Sessiz Kadın
Sessiz Kadın da, aktris ve tiyatro kurgucusu Dilan Yurdakul büyükannelerine bir ses veriyor- Bu ilk nesil Türk göçmen kadınları ülkelerini geride bırakıp sessizce yeni hayatlar kurdular, hayallerinden ve üzüntülerinden nadiren bahsettiler.
Kişisel bir gösteriyle Dilan, onların duyulmamış hikâyelerini canlandırıyor ve bu hikayeleri Hollanda doğumlu bir kadın olarak kendi arayisiyla iç içe geçiriyor: Kendisi gerçekten ne kadar özgür? Hangi seçimleri yapıyor? Büyükannelerinden kendisine ne aktarıldı?
Bu performansın Türkçe altyazısı var
"De interessantste scène dient zich aan als het gaat over kinderen krijgen. Haar voormoeders wilden nazaten die het beter zouden doen, zij dachten niet na over hun dromen – moeder zijn was het hoogst haalbare."
"Op ontroerende wijze laat ze een jonge vrouw zien die op drift raakt vanwege een emotioneel afwezige vader, een moeder die alles van zich af laat glijden, en grootouders die een stille verbittering met zich meedragen. Verstikt door de zwijgzaamheid en de patriarchale cultuur in haar gezin stort ze zich in het nachtleven, wat haar alleen nog maar meer van zichzelf vervreemdt."
