De voorstelling schuift tussen een extatische, heilige trance en een koud productieproces.  

In een verlaten fabriekshal voeren arbeiders monotone rituelen uit: de ene bewerkt het, de ander pakt het in, een derde verwijdert wat niet voldoet. De wezens die worden gecreëerd, worden niet gezien als levend of waardevol, maar als producten. Er is geen verwondering vanuit de fabrieksarbeiders. Er is geen twijfel, geen protest – enkel handelingen, afstand en automatisme. 

Na afloop van de voorstelling is er een nagesprek regisseur Marieke Heerema.