Melyn groeide op in een familie van eerste-generatie-christenen in Singapore. Van jongs af aan leerde ze zich verre te houden van haar vaders familie tempel in Maleisië. Die plek was ‘onrein’, ‘spiritueel gevaarlijk’ en daarom verboden terrein. Goden die niet-christelijk waren, werden gewantrouwd of gezien als taboe.

becoming god ontstond uit een verlangen om juist die plek te onderzoeken waar ze als kind van werd weggehouden: een zinderende ontdekkingstocht vol risico, tederheid, tegenstrijdigheid en een hunkering om het goddelijke in de ogen te kijken, zonder te weten wat je aantreft. In een Westerse maatschappij die grotendeels het contact met het heilige is verloren, biedt de voorstelling een welkome vrijplaats voor rituelen, transcendentie en transformatie.

Melyn wordt door middel van live muziek, beweging en een performatieve partituur vergezeld door componist Lưu Thoại Linh (Animistic Beliefs) en performers Sjaid Foncé and Nazar Rakhmanov in een speelse, toegewijde en onvoorspelbare zoektocht naar een verboden, mystieke ander.

Een grote inspiratiebron voor het stuk is Melyns oom, Chow Tek Sen, een Chinees medium (tang ki), die zijn lichaam aan de goden aanbiedt als orakel. Dit gebruik, genaamd 跳童 (vrij vertaald “jonge waarzegger” of “jongeling die danst onder invloed van geesten”), dient als belangrijk framework waarbinnen Melyn de thema’s identiteit en bezieling onderzoekt.

Titel wijziging. Deze voorstelling heette voorheen: My late grandfather's temple