16-11-2022

Youri en Marie over Chicago Baby

Op zaterdag 3 december gaat de voorstelling Chicago Baby van Youri en Marie (van het Utrechtse dansgezelschap De Dansers) bij ons in première. Youri en Marie vertellen in dit artikel over het maakproces van de voorstelling en hoe zij de repetities in Theater Kikker hebben beleefd.

Als makers willen we stukken maken die sterk communiceren. We kiezen graag scènes en gebeurtenissen waarmee we in het leven geconfronteerd worden en geven deze ruimte op het podium. Zoals in ons stuk Morning, Mourning, waar we keken naar de weigering om los te laten, of de banaliteit van aanranding in ons nieuwe stuk CHICAGO BABY. Door tijd te geven om emotioneel te ervaren, hopen we dat iedereen in het publiek het kan ervaren op een nieuwe, of in ieder geval andere, manier. We willen dat ons publiek geraakt wordt op een fysiek niveau, het voelt.

Tussen flirten en intimidatie

Het onderwerp van dit stuk raakt ons emotioneel, brengt ons in opstand. Het gaf ons de drang om er iets over te zeggen. We kregen steeds meer het idee om een dansstuk te maken over dit thema, toen we er over spraken en onderzoek naar deden. Hoe meer we naar dit thema keken, hoe meer we ons realiseerden dat door de geschiedenis heen, zowel de definitie als de veroordeelbaarheid van verkrachting in de loop van de tijd ruig aan verandering onderhevig is geweest, maar ook vooral de belevenis en de manier waarop hiernaar gekeken werd. Het viel ons op dat zowel de algehele mentaliteit en de wet, moeite hadden met de definitie en het bewijs van verkrachting. Tegenwoordig hebben situaties als verkrachting duidelijke kaders en zijn relatief makkelijker te bevestigen, waar andere situaties een de grenzen minder duidelijk kunnen zijn en waar de meningen hierover verder uiteenlopen. Komt dat omdat de overgang van flirten, wat sociaal aanvaardbaar is, naar seksueel misbruik vaag is? Zo ja, kunnen we uitzoeken wat het verschil is tussen flirten en intimidatie? Kan de toestemming de verschuiving van het ene naar het andere zijn, terwijl alle andere handelingen hetzelfde blijven? Kunnen we deze verschuiving volgen en hoe? Dit is wat we in ons stuk willen onderzoeken.

We leggen nu de laatste hand aan de creatie van CHICAGO BABY. We hebben zoveel aspecten van het onderwerp onderzocht. Soms probeerden we wekenlang iets wat we later besloten los te laten. Daar houden we erg van: eerst alle mogelijkheden openleggen voordat we ze inperken. Als duo hebben we een uitdrukking die we graag gebruiken: op tafel gooien. We gooien en proberen eerst voordat we oordelen, voordat we beslissen. Zo kunnen we verrassen, verrast worden en creatief zijn.

We wilden dat CHICAGO BABY op sommige momenten wat rauwe en onbeschofte energie zou hebben. Het onderwerp is hard, het decor en de sfeer konden, vanuit ons perspectief, niet beleefd zijn. We hebben eerst onderzocht hoe we dat in de choreografie konden verwerken, daarna was het tijd om de externe elementen te integreren: de muziek, de kostuums, het decor... en het licht. Dit kwam als laatste in ons proces omdat we eerst de behoeften van het stuk moesten begrijpen. Maar de lichten zijn een grote steun en versterken het stuk.

Repeteren in Theater Kikker

We werkten twee dagen in Theater Kikker, samen met Loes Schakenbos, de lichtontwerper. Samen hebben we gekeken hoe het licht de dramaturgie kon versterken, onze esthetische smaak kon bevredigen en zelfs enkele ruimtelijke problemen kon oplossen. We zijn blij met het resultaat: het brengt het stuk naar een ander niveau waar het meer een complete ervaring wordt. 

Het was geweldig om twee dagen in het theater te zijn. Het heeft altijd die speciale sfeer, rustig en spannend tegelijk. Het is soms zo leeg, zo stil en zo groot. Het lijkt klaar en beschikbaar, vol vertrouwen. En kokend: in zekere zin zijn we er altijd om iets te laten gebeuren. Het heeft de energie van veel mensen die samenkomen om te creëren. Hier houden we allebei van. We voelen ons thuis in een theater. We komen aan; we bereiden ons voor in de kleedkamer, laten onze spullen vallen en verspreiden, we gaan op blote voeten een koffie halen en we beginnen. We bereiden iets voor op die plek waar we ons publiek gaan ontmoeten. Het is absoluut uniek.