do 01 januari

White Lies

Haar opkomst stemt treurig: strompelend op kunstschaatsen zoekt ze haar weg naar de lange conferentietafel waarvandaan ze haar persoonlijke confessies gaat doen: een actrice hengelend naar een glansrol in een film van Lars von Trier. Onbeschaamd openhartig spreekt ze hem aan over zichzelf, een vrouw die het leven niet wil of kan leven, maar die het dolgraag wil spelen. In een schaamteloos vertoon van egocentrisme rijgt ze waarheden, halve waarheden en leugentjes om bestwil aaneen om zo een portret van zichzelf te creëren dat nog een beetje de moeite waard is. Al was het maar om door Lars von Trier gecast te worden. Lies Pauwels maakte White Lies in 2013, samen met Rob de Graaf die voor haar de tekst schreef.
terug <

voorstellingsinformatie
website
van en met
Lies Pauwels
tekst
Rob de Graaf
Locatie
Kleine Zaal
foto: Fred Debrock

Sinds haar debuut in geruchtmakende producties van Alain Platel en Arne Sierens, ruim twintig jaar geleden, is Lies Pauwels in Vlaanderen actief als maker, regisseur en actrice. In 2011 schitterde ze in Freetown van Dood Paard, een rol waarvoor ze de Columbina, prijs voor de beste ondersteunende rol, kreeg.

Tegelijk is de voorstelling een fijne uitstalkast voor het talent van Pauwels die met nauwelijks meer dan een tafel waarondervandaan ze steeds flessen met een bodempje drank tovert en een abstract levensverhaal een heel mensenleven kan suggereren.

Het mooiste is evenwel Pauwels zelf, en hoe de actrice in haar monoloog onnavolgbaar heen en weer springt tussen kinderlijke aanstellerigheid en de volwassen vrouw die het allemaal wel heeft gezien.

bekijk alle voorstellingen

terug naar boven Λ