Nu ben ik Medea - Khadija El Kharraz Alami

do 01 januari

Nu ben ik Medea

Khadija El Kharraz Alami

In deze persoonlijke performance vervlecht Khadija El Kharraz Alami de verschillende perspectieven in Euripides’ Medea met haar eigen verhaal over opgroeien tussen twee werelden en de botsing van krachten in jezelf.

Opgroeien met twee werelden is een ware rijkdom. Het personage geniet van zowel de westerse wereld als de Marokkaanse. De vele tradities, de verschillen in cultuur, het spreken van meerdere talen, het geloven of niet geloven, de muziek, het eten, de vrijheid, alles is van grote invloed op haar zijn. Tot dat deze rijkdommen gaan botsen: ze gaat er tussen staan en poogt met al haar kracht vast te houden aan beide werelden. Ze groeit niet langer op met, maar tussen die twee werelden in.
terug <

voorstellingsinformatie
Concept en spel
Khadija El Kharraz Alami
Met medewerking van
Luk Perceval, Jip Vuik, Robbert van Heuven
Campagnebeeld
Berber Theunissen
Productie
Productiehuis Theater Rotterdam
Coproductie
Noord Nederlands Toneel
 
Locatie
Kleine Zaal

Deze continue dialoog met zichzelf vergt het uiterste van El Kharraz Alami, en ze zet een weergaloze acteerprestatie neer. Niet alleen wisselt ze voortdurend van emotie en spelinsteek, ook reageert ze op de kleinste reacties van het publiek en weet ze zich steeds met het hier en nu te verbinden.

Khadija El Kharraz Alami (1987) is geboren en getogen in Amsterdam en van Marokkaanse komaf. In 2014 studeerde ze af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Ze maakte de voorstellingen De Bacchanten en Echte Mannen onder de naam le Mouton Noir. Nu gaat ze verder onder haar eigen naam.

Khadija werkt vanuit een persoonlijke bron: geïnspireerd door gebeurtenissen, relaties en personen uit haar eigen leven. Ze toont in haar werk de mens die op zoek is naar identiteit, en die daar falend in slaagt. Ze onderzoekt hoe de mens het onbekende aangaat op zoek naar zichzelf, liefde en eenzaamheid. Vertrekkend vanuit een liefde voor geschreven taal gecombineerd met fysiek spel, poogt ze een dialoog te ontwikkelen tussen ons denken en ons doen. Naast het schrijven en maken van eigen materiaal, grijpt ze vaak naar het repertoire dat een belangrijk onderdeel uitmaakt van haar ontwikkeling als maker. De Griekse tragedies zijn daarin een belangrijke bron.

bekijk alle voorstellingen

terug naar boven Λ