De Meiden - Dood Paard

    do 10 t/m za 12 december

    De Meiden

    Dood Paard

    Dood Paard speelt het legendarische stuk De Meiden van de dief, toneelschrijver, zwerver, bedelaar, smokkelaar, pornograaf, dichter, romancier, prostitué Jean Genet. De versie van Dood Paard geeft een beeld van de madames en de meiden van deze tijd: de illegale schoonmakers, prostituees, de fruitplukkers, de pakjesbezorgers, de afwassers. De meiden in 2020 leven in de schaduwwereld die in onze maatschappij onmisbaar en onzichtbaar is.

    Twee meiden/zussen zijn in dienst bij Madame. Als Madame niet thuis is spelen ze een rollenspel waarbij de éne meid Madame speelt en de andere meid haar eigen zus. Het is een spel om eindelijk wraak te nemen, maar ook om beurtelings een keer Madame te kunnen zijn én de ultieme, perfecte meid te spelen. Het is een spel tussen klassen waarbij de vaak onzichtbare onderklasse de bovenwereld ontmoet, vergelijkbaar met de onlangs meermaals gelauwerde film Parasite van Bong Joon-ho. Madame wordt in dit spel verheerlijkt als een Maria, maar ook vernedert en vertrapt.

    Modeontwerper/ kunstenaar Bas Kosters maakt de kostuums die een belangrijke rol spelen in deze voorstelling. De meiden hebben een bijna fetisjistische relatie tot de kleren van Madame. Haar garderobe speelt een hele belangrijke rol. Ze kruipen om beurten uit de krochten van hun meidenbestaan en transformeren in Madame.
    terug <

    koop tickets >
    data & tijden
    voorstellingsinformatie
    gemaakt door
    Marloes IJpelaar, Rodrigo Batista, Manja Topper, Joachim Robbrecht, Bas Kosters en Michael Yallop
    Locatie
    Grote Zaal
    de_meiden
    Casper Koster

    ‘Des Brébis Enragés’ (‘Woedende Schapen’) was de kop boven het artikel in het Franse weekblad Détective op 9 februari 1933. Op de cover staan de twee zusjes Christine en Léa Papin, allebei gekleed in een dienstjurkje met een kanten kraag. ‘Twee engeltjes? Nee! Twee monsters die in Le Mans hun madame en haar dochter de ogen uitrukten. Met lege oogkassen, ingeslagen schedels stierven de slachtoffers na een verschrikkelijk lijden.’

    De zusjes Papin werkten als dienstmeisje bij de familie Lancelin en stonden bekend als perfecte dienstmeisjes. Wanneer meneer Lancelin op 2 februari 1933 ’s avonds thuiskomt, treft hij zijn vrouw en dochter in de gang aan in een bloedplas. De meiden hebben hen vermoord en het hele huis kort en klein geslagen. Vervolgens hebben ze zich gewassen en zijn samen in één bed gaan liggen.

    Jean Genet las dit artikel in de gevangenis en schreef Les Bonnes.

    bekijk alle voorstellingen

    terug naar boven Λ